منیزیم (magnesium) فلزی سفید یا نقره ای رنگ با نماد شیمیایی Mg در گروه دوم جدول تناوبی فلزات قلیایی خاکی با عدد اتمی ۱۲ وجود دارد.

منیزیم برای بیشتر فرآیندهای بیوشیمیایی اهمیت ویژه ای دارد بخصوص در انسان.

از منیزیم می توان به عنوان یک دارو در فرمولاسیون های متفاوت به کار برد و در طراحی دارو از آن استفاده کرد. 

از جمله سیترات منیزیم را می توان نام برد که به عنوان ملین جهت درمان یبوست به کار می رود و موجب زیاد شدن آب در روده ها می گردد.

منیزیم هیدروکساید برای خنثی نمودن اسید معده به عنوان ضد اسید به کار می رود که به طور مستقیم بر تولید اسید معده دخالت ندارد بلکه با افزایش PH محتویات موجود در معده, به رفع علائم ترش کردن معده می پردازد که با اکسید منیزیم جزو ضد اسیدهای سریع الاثر می باشند. اما آلومینیوم هیدروکسید اثری کند در خنثی نمودن اسید معده دارد.



حالا منیزیم در بدن چه نقش هایی دارد؟!

منیزیم در تقویت سلامت سیستم ایمنی ، استحکام استخوان ها و همچنین در عملکرد طبیعی ضربان قلب و ماهیچه ها خصوصا عضلات و اعصاب بسیار نقش دارند. 

و با تنظیم نمودن قند خون به حفظ فشار خون کمک می کند و همچنین در بهبود متابولیسم انرژی و سنتز نمودن پروتئین ها کاربرد دارد.

 و در درمان اختلالات قلبی عروقی، افزایش فشار خون و دیابت مؤثر می باشد. 

این عنصر توسط روده کوچک جذب و از طریق کلیه ها دفع می گردد.

از عوارض جانبی این ماده معدنی می توان اسهال، کمبود کلسیم و ناراحتی معده را نام برد.


موارد دیگر از فلز منیزیم در شیمی

فلز منیزیم چه به شکل پودری چه مذاب و یا به شکل نواری به شدت اشتعال زا می باشند و این فلز و آلیاژهای آن همه در دسته خطر انفجار قرار دارند.

و به شدت با آب واکنش می دهند.


موارد احتیاطی کار با فلز منیزیم

به دلیل تولید اشعه ماورای بنفش در هنگام سوختن منیزیم باید از عینک ایمنی با فیلتر uv استفاده گردد زیرا خطر تخریب کامل شبکیه چشم را دارد.

پس اول ایمنی بعد کار :)